ความเห็นหลังชม +–+[[ จันดารา ปฐมบท ]]+–+ ความแค้นและกามารมณ์ที่ถูกถ่ายทอดอีกครั้ง

Posted: กันยายน 7, 2012 in ความเห็นหลังชม @ Cinema, หนังดราม่า
ป้ายกำกับ:,

ไม่เปิดเผยเนื้อหาสำคัญ อายุน้อยกว่า 18 ปีโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…

จันดารา ปฐมบท

จันดารา ปฐมบท

ตั้งแต่ดูตัวอย่างก่อนหนังฉากก็เห็นว่าหนังเรื่องนี้เป็นอีกหนึ่งหนังที่น่าสนใจ ซึ่งให้อารมณ์คล้ายกับการดูหนังเรื่องก่อนหน้าของหม่อมน้อย (มล.พันธุ์เทวนพ เทวกุล) อย่างชั่วฟ้าดินสลาย ที่เป็นหนังเนื้อหาวาบหวามอย่างมีชั้นเชิง เพราะไม่ใช่หนังที่จงใจจะโชว์เนื้อหนังมังสาของมนุษย์อย่างไม่มีที่มาที่ไป แต่ทุกการเปิดเผยล้วนมีเหตุมีผลและกลมกลืนกับตัวหนังโดยรวมทั้งสิ้น ทำให้ผลงานของหม่อมน้อยทั้ง 2 เรื่องอย่าง ชั่วฟ้าดินสลาย และจันดารา ปฐมบท เป็นหนังอีโรติคแนวศิลปะที่น่าจะทำให้คนรักศิลปะอิ่มเอมไปด้วยได้

ก่อนไปดูหนังเรื่องนี้ก็ไม่คิดว่าหนังจะเปิดเผยเนื้อหนังมากมาย แต่ที่ไหนได้ก็มีค่อนข้างเยอะเหมือนกัน แต่ทุกฉากที่เห็นสื่อไปทางศิลปะทั้งสิ้น และดูกลมกลืนกลับเรื่องราวมากๆ จนแทบจะไม่รู้สึกว่ากำลังดูหนังโป๊อยู่ ต้องยอมรับในฝีมือของหม่อมน้อยจริงๆ

บทประพันธ์เรื่องจันดารา จากหนังสือ “เรื่องของจันดารา” ของอุษณา เพลิงธรรม (ประมูล อุณหธูป) เคยสร้างเป็นหนังมาแล้วถึง 2 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2520 และครั้งที่ 2 เมื่อปีพ.ศ. 2544 ส่วนครั้งล่าสุดนี้เป็นครั้งที่ 3 ซึ่งหม่อมน้อยได้แบ่งออกเป็น 2 ภาค คือ จันดารา ปฐมบท และจันดารา ปัจจิมบท ที่อยู่ระหว่างการถ่ายทำ

เนื้อหาของหนังเป็นแนวอีโรติคดราม่าที่กล่าวถึงการความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ดำเนินชีวิตด้วยความเคียดแค้น จงเกลียดจงชัง และใช้อารมณ์ในการแก้ไขปัญหา สำหรับอารมณ์ที่ว่าเป็นไปในเรื่องกามารมณ์ซะส่วนใหญ่ ดังนั้นการได้เห็นฉากโป๊ในหนังจึงเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้

การวางเรื่อง และนักแสดงดูโดดเด่นและมีมิติ สำหรับเนื้อเรื่องมีการเล่าเรื่องเก็บได้เกือบทุกรายละเอียด และฉากอีโรติคในหนังก็กล่าวได้อย่างมีที่มาที่ไป โดยไม่ได้ให้เห็นกันอย่างไม่มีเหตุผล ในส่วนของนักแสดง มีนักแสดงหลายคนในหนังเรื่องนี้ที่ผมชื่นชมในฝีมือ คนแรกที่มาแค่ต้นเรื่องแต่เธอเล่นได้ดีจริงๆ นั่นคือ รัดเกล้า อามระดิษ ที่รับบทคุณท้าวพิจิตรรักษา แสดงฝีมือด้วยอารมณ์และแววตาได้ดี คนต่อมาคือ บงกช คงมาลัย ถือว่าเป็นอีกบทบาทหนึ่งที่ยอดเยี่ยม หลังจากที่เคยเห็นฝีมือการแสดงอันโดดเด่นมาแล้วในหนัง ไอ้ฟัก เมื่อหลายปีก่อน เรื่องนี้สาวตั๊กเปิดเผยส่วนบนอย่างเต็มที่ และเห็นอยู่หลายฉากเหมือนกัน ต้องยอมรับว่าเธอมีความเป็นนักแสดงจริงๆ เพราะกล้าเล่นกล้าแสดง

นักแสดงอีกสองคนที่ผมจะพูดถึงก็คือ รฐา โพธิ์งาม ในบทคุณบุญเลี้ยง ที่แม้ว่าจะไม่ได้โชว์อะไรมากมายอย่างสาวตั๊ก แต่เป็นการแสดงที่เซ็กซี่ได้ใจ และดูมืออาชีพสุด ทำให้เห็นว่าสาวคนนี้ฝีมือรอบตัว ร้องเพลงก็เพราะ เต้นก็เก่ง เล่นหนังยังแสดงอารมณ์ได้ดีอีกต่างหาก และคนสุดท้ายก็เป็นตัวดำเนินเรื่องอย่าง มาริโอ้ เมาเร่อ กับบทหลัก จัน ดารา ตอนแรกผมคิดว่าหนุ่มโอ้ก็ยังคงเหมือนเดิมๆคือ อารมณ์ไม่ตามไปกับสีหน้า แต่เมื่อดูไปเรื่อยๆ ก็เห็นว่าพัฒนาการทางด้านการแสดงดีขึ้นกว่าแต่ก่อน ถึงการแสดงจะไม่เด่นที่สุดในหนัง แต่ก็เป็นอีกคนที่พาอารมณ์ในหนังให้ไปถึงตอนจบได้

นอกจากนี้นักแสดงท่านอื่นๆที่เด่นๆก็อย่างเช่น ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต กับบทเคน คนใช้ที่เป็นดั่งเพื่อนสนิทของจัน, ศักราช ฤกษ์ธำรงค์ กับบทหลวงวิสนันท์เดชา, ชุดาภา จันทเขตต์ กับบทแม่พุ่ม แม่ของเคน และอื่นๆอีกหลายท่าน

สิ่งที่จะได้จากหนังเรื่องนี้คืออะไร นอกจากจะได้รื้อฟื้นเรื่องราวหนังจันดาราที่เคยดูกันมาแล้วในอดีต ยังได้เห็นถึงการตีความในรูปแบบใหม่ที่ละเมียดละไม ทั้งเรื่องราว ฉาก เครื่องแต่งกาย และการแสดงของนักแสดง ล้วมทำให้หนังเรื่องนี้มีความเป็นศิลปะมากกว่าแต่ก่อน ส่วนถ้ามองในเรื่องของฉากโชว์เนื้อหนังมังสาที่ปรากฎในหนัง ก็จะได้เห็นเต็มๆในหลายฉาก แต่ก็เฉพาะท่อนบทเท่านั้น หนังเรื่องนี้ก็ยังรวมดาราฝีมือดีๆไว้อีกหลายคน รวมทั้งน้องแนท-เกศริน กับบทเล็กๆออกไม่กี่ฉาก และสาวญี่ปุ่น โช นิชิโนะ กับบทคุณแก้ว วิไลเลข ลูกสาวของน้าวาดกับคุณหลวงวิสนันท์เดชา ดาราเอวีชื่อดัง (ที่เห็นในหนังว่าบทนี้พูดไม่ค่อยชัด และแสดงสีหน้าอารมณ์ยังไม่ดี ก็เพราะว่าเธอเป็นสาวญี่ปุ่นนั่นเอง)

ถึงแม้หนังจะมีดีในหลายส่วน แต่ก็ต้องยอมรับด้วยว่ายังมีส่วนที่ยังแปลกๆ เช่นการพูดการจาบางครั้งก็ไม่สมกับยุคสมัย และตัวละครบางตัวก็ไม่ต้องใส่เข้ามาก็ได้ เช่นตัวละครที่สร้างเสียงหัวเราะ ถึงแม้มันจะทำให้เนื้อเรื่องดูสนุกขึ้นมาอีกนิด แต่ก็ทำให้ความเป็นดราม่าของหนังลดลง นั่นก็เป็นอีกอย่างที่ทำให้หนังยังไม่ใช่กับคำว่า “ยอดเยี่ยม” ซะทีเดียว

สรุปแล้วหนังเรื่องนี้เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ผมแนะนำให้ไปดูกัน แต่ต้องไม่ลืมว่าหนังติดเรต 18+ เพราะฉะนั้นถ้าอายุน้อยกว่า 18 ปีก็ต้องมีผู้ใหญ่คอยแนะนำด้วยครับ เมื่อดูแล้วคิดเห็นแตกต่างไปก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะมันขึ้นอยู่กับความชอบและการตีความส่วนบุคคลครับ

เรื่องนี้ผมให้เกรด B-
★★★1/2
คะแนน 7.1 เต็ม 10

.

ตัวอย่างภาพยนตร์ จันดารา ปฐมบท

ความเห็น
  1. old พูดว่า:

    ความคิดเห็นส่วนตัว หลายครั้งที่การกระทำของตัวละครไม่สามารถสร้างความน่าเชื่อถือในการกระทำนั้นๆทั้งในแง่เหตุและผลที่เกิดขึ้นจากการเขียนบทและจากการแสดงของนักแสดงที่ไม่มีความเข้าใจในการกระทำของตัวละคร
    ประเด็นปัญหาด้านการแสดงและกำกับการแสดง ความไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในทิศทางของการถ่ายทอดของนักแสดงทำให้เกิดความแปลกแยกและกระจัดกระจาย บางคนให้การแสดงแบบใหญ่และเยอะเหมือนการแสดงละครเวที บางคนเล่นแบบละครหลังข่าวในโทรทัศน์ บางคนเล่นแบบธรรมชาติของการแสดงแบบภาพยนตร์ ศาสตร์ของการแสดงแต่ละประเภทมีความแตกต่างกันเมื่อมาอยู่ร่วมกันย่อมเกิดความแตกต่างไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวหรือขาดความกลมกล่อม ทำให้หลายครั้งผู้ชมเกิดความขบขันในการแสดงของนักแสดงแม้จะเป็นฉากที่ไม่ได้สร้างขึ้นมาเพื่อขบขันเลย
    การดำเนินเรื่องที่ไม่สามารถทำให้ผู้ชมจับต้องได้ถึงแก่นหรือประเด็นของเรื่อง หลังจากเดินออกมานอกห้องฉายภาพยนตร์ความว่างเปล่าเกิดขึ้น นั่นคือการตั้งคำถามขึ้นในใจว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ต้องการบอกหรือสื่ออะไรให้กับผู้ชม(นอกจากภาพของหน้าอกและแก้มก้นของผู้แสดงที่ผู้กำกับพยายามย้ำให้เห็นถึงที่มาที่ไปของปมปัญหาของพระเอกและตัวละครหลายๆตัวจนดูเป็นการยัดเยียดสุดท้ายนำไปสู่คำว่าสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุ) ด้วยประเด็นที่ผู้กำกับต้องการสื่อมีมากมายจนทำให้ประเด็นหลักเทียบเท่ากับประเด็นรองอื่นๆจึงทำให้การให้ความสำคัญของประเด็นหลักหรือแก่นของเรื่องดูเบาบางแทบเลือนหายไป ทำให้เกิดคำถามว่าหนังเรื่องนี้ต้องการจะบอกอะไรกับเรา บางทีการเคราพบทประพันธ์โดยการถ่ายทอดทุกรายละเอียดอาจจะไม่เท่ากับการถ่ายทอดให้ผู้ชมเข้าใจและมองเห็นถึงแก่นหรือประเด็นของเรื่องอันเป็นสิ่งที่ผู้ประพันธ์ต้องการให้ผู้ชมรับรู้
    หนังสือและภาพยนตร์เป็นศาสตร์ที่แตกต่างกัน หนังสือว่าด้วยการใช้จินตนาการของผู้อ่านในการสร้างภาพตามเรื่องราวบทประพันธ์ซึ่งมีความแตกต่างตามผู้อ่านนึกคิด แต่ภาพยนตร์เป็นการนำตัวหนังสือมาถ่ายทอดเป็นภาพให้กับผู้ชมผ่านการตีความโดยผู้กำกับ แม้จินตนาการของผู้อ่านหายไปกับการชมภาพยนตร์แล้วแต่แก่นหรือประเด็นของเรื่องก็ควรจะยังต้องฉายให้ผู้ชมได้เห็นและรับรู้อยู่
    สิ่งเหล่านี้จึงไม่อาจทำให้ความอยากดูในภาคต่อไปเกิดขึ้นได้เลยสำหรับข้าพเจ้าก็เมื่อภาคแรกไม่ทิ้งปมหรือประเด็นชวนให้ติดตาม(ยกเว้นความเชื่อของหลายๆคนที่จะได้เห็นฉากหวาบวิวมากกว่านี้)
    สิ่งที่ชื่นชอบในภาพยนตร์เรื่องนี้คงจะหนี้ไม่พ้นในส่วนของการออกแบบงานสร้างของหนังไม่ว่าจะเป็นเครื่องแต่งกายฉากของประกอบฉากการจัดแสง(ยกเว้นการกำกับภาพที่ดูธรรมดาเป็นเพียงแต่สื่อถ่ายทอดภาพสู่สายตาผู้ชมแต่น่าจะใช้ประโยชน์ในส่งเสริมเนื้อเรื่องให้มากขึ้น) ซึ่งเป็นสิ่งที่ถนัดและเป็นลายเซ็นของผู้กำกับที่มีอยู่ทุกเรื่อง แต่สิ่งหนึ่งที่เป็นภาพจำได้ดีคือการแสดงที่ดีจนน่าจดจำของคุณรัดเกล้าที่เธอแสดงออกแบบละครเวที โชคดีแค่ใหนที่ผู้กำกับเลือกแก้ไขบทจากผู้ชายเป็นผู้หญิง ขอบคุณครับ แต่ยังคงคอยละครเวทีจากฝีมือกำกับของหม่อมน้อยต่อไป

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s